معنا و مقصود این آیه چیست؟!
المائدة : 64 وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَیْدیهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ...
و یهود گفتند: «دست خدا بسته است.» دستهایشان بسته باد! و بخاطر این سخن، از رحمت (الهى) دور شوند! بلکه هر دو دست (قدرت) او، گشاده است هر گونه بخواهد، مى بخشد! ولى این آیات، که از طرف پروردگارت بر تو نازل شده، بر طغیان و کفر بسیارى از آنها مى افزاید. و ما در میان آنها تا روز قیامت عداوت و دشمنى افکندیم. هر زمان آتش جنگى افروختند، خداوند آن را خاموش ساخت و براى فساد در زمین، تلاش مى کنند و خداوند، مفسدان را دوست ندارد.
پاسخ :
1- یهود زمانى در اوج قدرت میزیستند، و بر قسمت مهمى از دنیاى آباد آن زمان حکومت داشتند، که زمان داود و سلیمان را به عنوان نمونه مى توان یادآور شد، و در اعصار بعد نیز، قدرت آنها با نوسانهایى ادامه داشت، ولى با ظهور اسلام مخصوصا در محیط حجاز ستاره قدرت آنها افول کرد مبارزه پیامبر ص با یهود" بنى النضیر" و" بنى قریظه" و" یهود خیبر" موجب نهایت تضعیف آنها گردید، در این موقع بعضى از آنها با در نظر گرفتن قدرت و عظمت پیشین از روى استهزاء گفتند:دست خدا به زنجیر بسته شده و به ما بخششى نمىکند.(تفسیر نمونه)
2- یکی از خرافاتی که در دین یهود و مسیحیت وارد شده است این است که آنها اعتقاد دارند: خداوند در شش روز جهان را خلق کرد و روز هفتم (یعنی شبنه= به اعتقاد یهود، و یکشنبه = به اعتقاد مسیحیت) خداوند در این روز استراحت کرد و بعد از آن در خلقت و آفرینش کنار کشید! خداوند هم به دلیل این سخن جاهلانه تمام آنها را لعنت میکند.
متن تورات درباره خلقت جهان:
تورات سفر پیدایش فصل 2:
«و آسمانها و زمین و همۀ لشکر آنها تمامشد. و در روز هفتم، خدا از همۀ کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همۀ کار خود که ساخته بود، آرامی گرفت. پس خدا روز هفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیرا که در آن آرام گرفت، از همۀ کار خود که خدا آفرید و ساخت.»
ادامه مطلب
در نسب نامهای که یهودیان و مسیحیان برای حضرت عیسی (علیهالسلام) طراحی کردهاند، اگر دقت کنیم، این اقوام از روی جهل، نسبتی به آن حضرت دادهاند که حتی کفار هم از خواندن آن شرم میکنند و این انتساب را دروغ محض میدانند...
درنتیجه موآب و بن عمی، که از اجداد عیسی علیه السلام هستند، هر دو حرامزاده و ولدالزناء هستند (معاذ الله)....
ادامه مطلب..
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب _ آیهای در کتاب مقدس مسیحیت وجود دارد که
گفته است: «و کسی به آسمان بالا نرفت مگر آنکس که از آسمان پایین آمد،
یعنی پسر انسان که در آسمان است.»[1] مسیحیان، بر اساس این آیه، معراج
پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) را انکار میکنند.[2]
در پاسخ به
این اشکال باید عرض کنیم که اولاً مقصود این آیه افراد قبل از عیسی
(علیهالسلام) است و درباره پیامبر اسلام (صلیالله علیه و آله) و انبیای
بعد از عیسی (علیهالسلام) چیزی نگفته است، ثانیاً آیاتی در کتاب مقدس هست
که این ادعای باطل را رد میکند و نشان میدهد که انبیای دیگر غیر از عیسی
(علیهالسلام) به آسمان عروج کردهاند.
در نامه به عبرانیان آمده است که...
بعد از ماجرای صلیب و غیبت حضرت عیسی (علیهالسلام) (یا به تعبیر مسیحیان، بعد از مرگ عیسی)، افراد سودجویی مانند پولس، شریعت موسوی را از آیین مسیح حذف کردند و تنها ایمان را برای نجات کافی دانستند، یکی از شریعتهای حذفشده، حکم روزه است، آنها ادعا میکنند مسیحیان به دستور عیسی (علیهالسلام) از این حکم معاف شدهاند و روزه نگرفتن آنها نهتنها گناه نیست بلکه باعث کمال آنها نیز هست.
سوال-شماره-2:
شیطان کسی بود که از درگاه خداوند رانده شد، با این حال چگونه وارد بهشت شد؟ مگر بهشت نگهبان ندارد؟
پاسخ :
سوال شماره 1:
از بزرگان خود شنیده ایم که شیطان توسط یک مار وارد بهشت شد و حضرت آدم و حوا را فریب داد و خداوند هم آن مار را مجازات کرد. آیا این مطلب صحت دارد؟
پاسخ :
اصل این مطلب در کتاب تورات است و متاسفانه از سوی برخی بزرگان مسلمان ( مخصوصا اهل تسنن) هم د رکتابهای خود نقل شده است، و حتی در کتاب تورات آمده است که مار ، حوا را فریب داد و حوا هم آدم را وسوسه کرد. واقعیت این است که تمام این مطالب خرافی که از کتاب تورات و انجیل نقل میشود کاملا با قرآن کریم مخالف بوده و توجیه عقلی هم ندارند- طبق آیات قرآن کریم، شیطان بدون هیچ واسطه ای حضرت آدم و حوا را فریب داد و هر دو را از فرمان الهی منع کرد. مار و طاووس و دیگر حیوانات هم هیچ نقشی در این ماجرا و امتحان الهی نداشته اند : فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ، [البقرة: 36]شیطان هر دوی آنها را فریب داد و از بهشت بیرون شدند.
( البته این که آن بهشت کدام بهشت بود و چرا یک پیامبر الهی توسط شیطان فریب خورد، و چندین مطلب دیگر هم ان شاءالله در روزهای بعد ، خدمت عزیزان عرض خواهیم کرد).
کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ [ص/ 27] کتابى بزرگ به سوى تو فرستادیم تا در آیاتش بیندیشند.
قسمتی کوچکی از متن تورات درباره قصه آدم و حوا، به این شکل است:
پیدایش فصل 3
« 1 و مار از همۀ حیوانات صحرا که خداوند خدا ساخته بود، هُشیارتر بود. و به زن گفت: «آیا خدا حقیقتاً گفته است که از همۀ درختان باغ نخورید؟» 2 زن به مار گفت: «از میوۀ درختان باغ میخوریم، 3 لکن از میوۀ درختی کهدر وسط باغ است، خدا گفت از آن مخورید و آن را لمس مکنید، مبادا بمیرید.» 4 مار به زن گفت: «هر آینه نخواهید مرد، 5 بلکه خدا میداند در روزی که از آن بخورید، چشمان شما باز شود و مانند خدا عارف نیک و بد خواهید بود.» 6 و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و بنظر خوشنما و درختی دلپذیر و دانشافزا، پس از میوهاش گرفته، بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد....»
حقیر مطلبی را شبیه همین با عنوان «دروغ و حسادت خدای مسیحیان» بصورت کاملتری نوشته ام که در سایت «ادیان نت» منتشر شده است.در لینک زیر: